Zondag de 29ste vlogen we vanuit Shanghai naar Hanoi waar we Carlijn zouden ontmoeten voor het laatste onderdeel van onze kleine wereldreis: Vietnam.

Met drie uurtjes waren we aangekomen. Toen we onze tassen te pakken hadden wilde onze transfer nog wachtten op twee anderen, die later niet bleken te bestaan... Dus later dan gepland kwamen we aan bij het guesthouse waar Carlijn al met een paraplutje in de hand stond te wachten. Door de stromende regen zijn we toen nog op jacht gegaan naar eten. Helemaal doorweekt gingen we uiteindelijk aan de pasta.

De volgende dag begon onze fietstour door Hanoi. Voor de zekerheid waren we bepakt met regenponchos, maar het leek nog niet nodig. De zon scheen zelfs! :D We gingen naar het Ho Chi Minh memorial, maar we konden er niet in want maandag is zijn rustdag. :P Van buiten was hij ook prima. Vervolgens zagen we ook het presidential palace waar Ho Chi Minh niet wilde wonen aangezien hij het te groot en overdreven vond, hij wilde liever iets wat dichter bij de rest van de bevolking paste, wat een bescheiden man he?! Dat terrein hebben we ook bekeken met een mooie tuin erbij. Later bezochtte we nog het 'Hanoi Hilton' zoals het door Amerikaanse gevangenen in de Vietnamoorlog werd genoemd. Ook werd het door de Franse in het kolonistische tijdperk gebruikt om opstandige Vietnamezen vast te houden. Het was allemaal luguber en indrukwekkend. Het fietsen zelf was ook een enorme uitdaging. Alles reed bij de kruispunten door elkaar en je moest super ingespannen fietsen door de honderden motortjes en brommertjes :P. Op het einde barstte toch de hemel nog open en konden we genieten van een tropische regenbui, dat was best lekker :).

Die avond gingen we met de nachttrein naar Lao Cai, daar zouden we in de ochtend worden opgehaald voor Sapa. In Sapa zouden we een tweedaagse trekking doen door rijstvelden en bergen. Het bleek een enorme opgave, want de zandweggetjes waren een en al modder. En probeer maar eens in complete modder een berg te beklimmen... Gelukkig waren er locals, vrouwtjes met enorme manden op de rug met zelfgemaakte werkjes die ze je wilde aansmeren. Ze probeerden continue een gesprek met je aan te knopen: 'hewwo... wehw you fwom?? How many bwothew sista??' We vonden ze enorm vervelend, maar uiteindelijk werden we verliefd op onze drie metgezellen, waarop wij leunend en steunend de tocht overleefd hebben. :) We kochten vervolgens alledrie wat praaachtigs :P.

Die avond gingen we met de gids en de familie van het guesthouse eten en aan de rijstewijn. Carlijn en Rianne gingen samen met de gids door tot 2 liter rijstwijn op was. Dat hebben we de volgende dag geweten. Gelukkig was de tocht toen een stuk aangenamer. Het had niet meer geregend en dus was alles lekker begaanbaar en binnen een uurtje geklaard. Daarna zijn we weer naar Sapa gebracht en hebben een lang middagdutje gedaan. Die avond kwamen we na het eten onze oude gids tegen die met een vriend naar de karaoke ging. We werden uitgenodigd en zongen enthousiast (en schoor) mee... Vervolgens werd er dansmuziek opgezet waarop de twee vietnamezen helemaal los gingen met de apartste moves... het was geweldig om te zien. :P Daarna gingen we nog aan een straatbarbeque met aparte vietnamese snacks, zoals rijst in bamboe en gebbq'de maiskolven.

Vandaag was onze laatste dag in Sapa. Nog steeds hebben we enorme spierpijn van de trekking en dus beloonden we onszelf met een massage tegenover ons hotel. Zelfs de hakhand-techniek werd op ons losgelaten en we voelden ons als herboren.

Ondertussen zitten we te wachten op onze trein, we gaan terug naar Hanoi en worden meteen als we aankomen in de vroege ochtend weggebracht naar Halong Bay, waar we een paar dagen op een boot zullen verblijven. Spannend!!

We hebben een hoop foto's! Die van Sapa hebben we dankzij Carlijn kunnen maken aangezien Rianne een leeg fototoestel meenam zonder oplader.... ooohyea, lekker slim. :) Alle fotos volgen later wanneer we een fatsoenlijk internet cafe vinden en wat tijd hebben!